( 1025 ) 25 - از خطبه‌هاى آن حضرت ( ع ) است [ قسمت أول خطبه ] إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى بَعَثَ ؟ مُحَمَّداً ص ؟ نَذِيراً لِلْعَالَمِينَ - وَأَمِيناً عَلَى التَّنْزِيلِ - وَأَنْتُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ عَلَى شَرِّ دِينٍ وَفِي شَرِّ دَارٍ - مُنِيخُونَ بَيْنَ حِجَارَةٍ خُشْنٍ وَحَيَّاتٍ صُمٍّ - تَشْرَبُونَ الْكَدِرَ وَتَأْكُلُونَ الْجَشِبَ - وَتَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَتَقْطَعُونَ أَرْحَامَكُمْ - الْأَصْنَامُ فِيكُمْ مَنْصُوبَةٌ وَالْآثَامُ بِكُمْ مَعْصُوبَةٌ ( 5993 - 5947 ) [ لغات ] ( اناخة ) « 1 » : مكان گرفتن در جايى ، سكنا گزيدن ( حية الصّمّاء ) : ماري كه از سر وصدا هراس ندارد ، گويا نمىشنود وبه معنى محكم وسخت هم آمده است . ( جشب ) : غذاى خشن وناگوار ، غذايى كه چربى نداشته باشد ( معصوبه ) : پايدار ، استوار . [ ترجمه ] « خداوند متعال محمد ( ص ) را به رسالت برانگيخت تا مردم را از عذاب الهى بترساند وامانتدار وحى ودستورات الهى باشد . وشما اى عرب بدترين دين را داشتيد ، يعنى بت‌پرست بوديد ودر بدترين مكانها زندگى مىكرديد . در ميان سنگهاى سخت مىخوابيديد ودر كنار آن چنان مارهاى سمى كه گويا كر بودند مىخوابيديد آشاميدنيهايتان تيره وگنديده ، غذاهايتان زبر وغير قابل خوردن بود .

--> ( 1 ) أناخ : ينيخ ، در مكان أقامت گزيدن